Dz.U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1085
USTAWA
z dnia 27 lipca 2001 r.
o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy
o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw
Rozdział 1
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62,
poz. 627), zwana dalej "Prawem ochrony środowiska", wchodzi w życie z dniem 1
października 2001 r., z wyjątkiem art. 201-219, 272-321 i 401 ust. 2, które
wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
2. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628), zwana
dalej "ustawą o odpadach", wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r.
Art. 2.
Z dniem wejścia w życie ustaw, o których mowa w art. 1, tracą moc:
1) ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska
(Dz.U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r.
Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 662, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96,
poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668,
z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550,
Nr 62, poz. 718 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452, Nr 45,
poz. 497 i Nr 63, poz.634), z wyjątkiem art. 37a,
2) ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach (Dz.U. Nr 96, poz. 592, z
1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178
oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 22, poz. 272, Nr 89, poz. 991 i Nr 109,
poz. 1157),
3) ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i
jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 109,
poz. 1157).
Art. 3.
1. Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych
decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy
lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
2. Postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadzone na
podstawie ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o
ocenach oddziaływania na środowisko, a także dokonane w ich wyniku
rozstrzygnięcia powodują skutki prawne, o których mowa w art. 46 ust. 4 pkt 8
i ust. 7, art. 51 ust. 6 oraz art. 52 ust. 5 Prawa ochrony środowiska.
Art. 4.
1. Przepisy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1 i 3,
zachowują moc, o ile nie są sprzeczne z ustawą, nie dłużej niż do dnia 30
czerwca 2003 r.
2. Do czasu wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia w przedmiocie
określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na
środowisko, zachowują moc przepisy określające rodzaje inwestycji szczególnie
szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz mogących pogorszyć stan
środowiska, wydane na podstawie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym.
3. Do czasu wydania przepisów, o których mowa w ust. 2, określających
przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, jednak nie dłużej
niż do dnia 30 czerwca 2003 r.:
1) za przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, określone w
art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, uważa się inwestycje
szczególnie szkodliwe dla środowiska i zdrowia ludzi, określone w
dotychczasowych przepisach,
2) za przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, określone w
art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska, uważa się inwestycje mogące
pogorszyć stan środowiska, określone w dotychczasowych przepisach.
4. Do czasu wydania przepisów, o których mowa:
1) w art. 45 pkt 15 lit. c), pkt 19 i 20 w zakresie dotyczącym art. 62b,
2) w art. 47 pkt 15 w zakresie dotyczącym art. 47c ust. 3, art. 47h ust. 4 i
art. 47l ust. 2-5,
3) w art. 54,
stosuje się, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2003 r., przepisy
dotychczasowe, o ile nie są sprzeczne z ustawą.
Art. 5.
1. Jeżeli postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i
zagospodarowania terenu dotyczące przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 51
ust. 1 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, wszczęto przed dniem 1 stycznia 2001
r., art. 49 ust. 2 Prawa ochrony środowiska nie stosuje się.
2. Jeżeli postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i
zagospodarowania terenu dotyczące przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 51
ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska, wszczęto przed dniem 1 stycznia 2001
r., art. 51 ust. 6 Prawa ochrony środowiska w zakresie, w jakim wyłącza on
stosowanie art. 50 ust. 2 i art. 51 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, nie
stosuje się; uzgodnienia przed wydaniem decyzji w przedmiocie pozwolenia na
budowę z organem ochrony środowiska w rozumieniu Prawa ochrony środowiska
oraz z organem, o którym mowa w art. 57 ust. 1 Prawa ochrony środowiska,
dokonuje organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę.
3. Do czasu wydania:
1) przez ministra właściwego do spraw środowiska oraz ministra właściwego do
spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego rozporządzenia, określonego
w art. 52 ust. 8 i 9 Prawa ochrony środowiska,
2) przez ministra właściwego do spraw rolnictwa rozporządzenia, o którym
mowa w art. 50 pkt 2
zachowują moc, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2003 r., przepisy
dotychczasowe.
Art. 6.
Wymaganie stosowania opracowań ekofizjograficznych, o których mowa w art. 72
ust. 4 Prawa ochrony środowiska, nie dotyczy miejscowych planów zagospodarowania
przestrzennego, o przystąpieniu do sporządzania których ogłoszono w drodze
obwieszczenia przed dniem 1 stycznia 2001 r.
Art. 7.
Do czasu dokonania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego
wskazania, które z terenów należą do poszczególnych rodzajów terenów,
określonych w art. 113 ust. 2 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, dopuszczalny
poziom hałasu w środowisku określa się, przyjmując wartości dopuszczalne dla
rodzaju terenu o zbliżonym przeznaczeniu.
Art. 8.
Do roszczeń związanych z ograniczeniami sposobu korzystania z nieruchomości w
związku z ochroną zasobów środowiska, powstałych przed dniem wejścia w życie
ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Roszczenia te przedawniają się z
dniem 30 czerwca 2004 r.
Art. 9.
1. W sprawach opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, opłat za
szczególne korzystanie z wód oraz opłat za składowanie odpadów oraz
administracyjnych kar pieniężnych, należnych za okres do dnia wejścia w życie
art. 272-321 Prawa ochrony środowiska, stosuje się przepisy dotychczasowe.
2. W razie ustalenia kary pieniężnej łącznej za okres do dnia 31 grudnia 2001
r. i braku stwierdzenia po wejściu w życie art. 272-321 Prawa ochrony
środowiska zmiany wielkości przekroczeń co do ilości substancji dopuszczonych
do wprowadzania do powietrza, dopuszczalnego poziomu hałasu, przekroczeń
związanych z wprowadzaniem do wód lub do ziemi ścieków oraz naruszeń warunków
składowania odpadów, dotychczasowe kary godzinowe i dobowe stają się z dniem
wejścia w życie art. 272-321 Prawa ochrony środowiska karami biegnącymi w
rozumieniu tego Prawa.
3. W sprawach kar pieniężnych, których termin płatności został odroczony przed
dniem wejścia w życie art. 272-321 Prawa ochrony środowiska, stosuje się
przepisy dotychczasowe.
Art. 10.
1. Polityka ekologiczna państwa określona przez Radę Ministrów na podstawie
art. 90 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, staje się polityką
ekologiczną państwa w rozumieniu Prawa ochrony środowiska.
2. Rada Ministrów przedłoży Sejmowi projekt nowej polityki ekologicznej państwa
do dnia 31 grudnia 2002 r.
3. Programy zrównoważonego rozwoju oraz ochrony środowiska opracowane przez
sejmiki województw oraz rady powiatów i gmin stają się odpowiednio
wojewódzkimi, powiatowymi i gminnymi programami ochrony środowiska, o których
mowa w Prawie ochrony środowiska.
4. Sejmiki województw uchwalą nowe wojewódzkie programy ochrony środowiska do
dnia 30 czerwca 2003 r., rady powiatów - powiatowe programy ochrony
środowiska do dnia 31 grudnia 2003 r., a rady gmin - gminne programy ochrony
środowiska do dnia 30 czerwca 2004 r.
Art. 11.
1. Właściwy wojewoda w terminie do dnia 31 marca 2002 r. na podstawie
dostępnych danych wyodrębni strefy, o których mowa w art. 88 ust. 2 Prawa
ochrony środowiska.
2. Właściwy wojewoda w terminie do dnia 30 czerwca 2003 r. określi, w drodze
rozporządzenia, program ochrony powietrza, o którym mowa w art. 91 Prawa
ochrony środowiska.
Art. 12.
1. Władający powierzchnią ziemi w dniu wejścia w życie ustawy, na której przed
jej wejściem w życie nastąpiło odpowiednio zanieczyszczenie ziemi lub gleby
albo niekorzystne przekształcenie naturalnego ukształtowania terenu
spowodowane przez inny podmiot, jest obowiązany do zgłoszenia tego faktu
właściwemu staroście w terminie do dnia 30 czerwca 2004 r.; w tym przypadku
przepisów art. 102 ust. 1-3 Prawa ochrony środowiska nie stosuje się.
2. Do zgłoszenia należy załączyć odpowiednio wyniki badań potwierdzających fakt
zanieczyszczenia ziemi lub gleby lub dokumentację potwierdzającą niekorzystne
przekształcenie ukształtowania terenu oraz opis okoliczności wskazujących, iż
sprawcą tych zdarzeń był inny podmiot.
3. Właściwy starosta uwzględnia zgłoszenie w rejestrze określonym w art. 110
Prawa ochrony środowiska, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. Starosta może odrzucić, w drodze decyzji, zgłoszenie w ciągu roku od jego
dokonania, jeżeli nie są spełnione warunki ustawy; ostateczna decyzja w
przedmiocie odrzucenia zgłoszenia powoduje, iż nie powoduje ono skutków
prawnych, o których mowa w ust. 1.
Art. 13.
Jeżeli podmiot obowiązany do rekultywacji zanieczyszczonej gleby lub ziemi
wykaże, że zanieczyszczenie nastąpiło przed dniem 1 września 1980 r.
rekultywacja może być ograniczona do przeprowadzenia działań, które wykluczą:
1) zagrożenie życia lub zdrowia ludzi bądź powstanie innych szkód,
2) możliwości rozprzestrzeniania się zanieczyszczenia,
w tym przypadku przepisów art. 103 ust. 2 Prawa ochrony środowiska nie stosuje
się.
Art. 14.
1. Z zastrzeżeniem ust. 2:
1) właściwy starosta sporządzi mapę akustyczną, określoną w art. 118 ust. 1
Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2009 r.,
2) właściwa rada powiatu uchwali program działań, określony w art. 119
ust. 1 Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2010 r.
2. W aglomeracji o liczbie mieszkańców większej niż 250 tysięcy:
1) właściwy starosta sporządzi mapę akustyczną, określoną w art. 118 ust. 1
Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2004 r.,
2) właściwa rada powiatu uchwali program działań, określony w art. 119 ust.
1 Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2005 r.
3. Właściwy wojewoda określi program działań dla terenów poza aglomeracjami, o
których mowa w art. 179 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia
30 czerwca 2005 r.
Art. 15.
1. Prowadzący w dniu wejścia w życie ustawy zakład o zwiększonym lub dużym
ryzyku jest obowiązany do:
1) dokonania zgłoszenia zakładu, o którym mowa w art. 250 Prawa ochrony
środowiska właściwemu organowi Państwowej Straży Pożarnej w terminie do
dnia 31 marca 2002 r.,
2) przedstawienia właściwemu organowi Państwowej Straży Pożarnej programu
zapobiegania awariom, o którym mowa w art. 251 Prawa ochrony środowiska, w
terminie do dnia 30 września 2002 r.
2. Jeżeli nie przedstawiono właściwemu organowi programu zapobiegania awariom
lub przedstawiony dokument nie spełnia wymagań określonych w przepisach,
właściwy w rozumieniu Prawa ochrony środowiska organ Państwowej Straży
Pożarnej może wstrzymać, w drodze decyzji, działalność zakładu o zwiększonym
lub dużym ryzyku; podjęcie wstrzymanej działalności może nastąpić w warunkach
określonych w art. 251 ust. 4 Prawa ochrony środowiska.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się termin wstrzymania
działalności uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej
zakończenia.
Art. 16.
1. Prowadzący w dniu wejścia w życie ustawy zakład o dużym ryzyku, jest
obowiązany do przedstawienia, w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r.,
właściwemu komendantowi wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej raportu o
bezpieczeństwie, o którym mowa w art. 253 Prawa ochrony środowiska, oraz
wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego i informacji niezbędnych do
opracowania zewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego, o których mowa w art.
261 Prawa ochrony środowiska.
2. Jeżeli nie przedstawiono do zatwierdzenia raportu o bezpieczeństwie lub
przedstawiony do zatwierdzenia raport nie spełnia wymagań określonych przez
przepisy, właściwy komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej może
wstrzymać, w drodze decyzji, działalność zakładu o dużym ryzyku; uruchomienie
zakładu może nastąpić po uzyskaniu zatwierdzenia raportu o bezpieczeństwie w
drodze decyzji.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się termin wstrzymania
działalności uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej
zakończenia.
Art. 17.
1. Właściwy komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej sporządzi dla
istniejącego zakładu o dużym ryzyku zewnętrzny plan operacyjno-ratowniczy do
dnia 30 czerwca 2003 r.
2. Przez istniejący zakład rozumie się zakład, którego użytkowanie rozpoczęto
przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 18.
1. Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy decyzje ustalające rodzaje i
ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzania do
powietrza oraz decyzje o dopuszczalnym poziomie hałasu przenikającego do
środowiska wygasają z upływem okresu, na który były wydane, a jeżeli nie był
podany termin ich obowiązywania, z dniem 30 czerwca 2006 r., z zastrzeżeniem
ust. 3.
2. Do czasu wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się do nich
przepisy dotyczące pozwoleń określonych w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 5 Prawa
ochrony środowiska.
3. Jeżeli wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza nie wymaga pozwolenia,
decyzje ustalające rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających
dopuszczonych do wprowadzania do powietrza wygasają z dniem wejścia w życie
ustawy.
Art. 19.
1. Prowadzący istniejącą instalację, z której emisja wymaga pozwolenia
zintegrowanego, powinien je uzyskać do dnia 1 stycznia 2004 r.
2. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, późniejsze
terminy do uzyskania pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem warunków
ekonomicznych i technicznych w poszczególnych dziedzinach przemysłu oraz
skali prowadzonej działalności; termin ten nie może przekroczyć dnia 31
grudnia 2010 r.
3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, ustalone zostaną:
1) rodzaj instalacji,
2) termin uzyskania pozwolenia zintegrowanego.
4. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, mogą zostać określone terminy do
uzyskania pozwolenia zintegrowanego w zależności od terminu rozpoczęcia
użytkowania instalacji.
5. Przez istniejącą instalację, o której mowa w ust. 1, rozumie się instalację,
dla której pozwolenie na budowę zostało wydane przed dniem wejścia w życie
ustawy, a której użytkowanie rozpocznie się nie później niż do dnia 30
czerwca 2003 r.
Art. 20.
1. Prowadzący istniejącą instalację, z której emisja wymaga pozwolenia na
emitowanie pól elektromagnetycznych, powinien je uzyskać do dnia 31 grudnia
2005 r.
2. Przez istniejącą instalację, o której mowa w ust. 1, rozumie się instalację,
której użytkowanie rozpoczęto przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 21.
1. Prowadzący istniejącą instalację objętą obowiązkiem uzyskania pozwoleń
innych niż zintegrowane może uzyskać pozwolenie pomimo niespełniania wymagań
wynikających ze standardów emisyjnych oraz obowiązku nieprzekraczania
standardów jakości środowiska, jeżeli wykaże, że w okresie do dnia 1 stycznia
2006 r. wymagania te zostaną spełnione.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1:
1) wniosek o wydanie pozwolenia, spełniający wymagania Prawa ochrony
środowiska, powinien zawierać dodatkowo analizę możliwości ograniczenia
wielkości emisji do poziomu niepowodującego przekraczania standardów
jakości środowiska i standardów emisyjnych, wraz z podaniem terminu oraz
sposobu dokonania ograniczeń w okresie, o którym mowa w ust. 1,
2) warunki wprowadzania do środowiska substancji lub energii określa się w
pozwoleniu na poziomie, który nie powodowałby przekroczenia wymagań, o
których mowa w ust. 1.
3. Przez istniejącą instalację, o której mowa w ust. 1, rozumie się instalację,
której użytkowanie rozpoczęto przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 22.
Jeżeli władający instalacją, z której emisja wymaga pozwolenia, nabył do niej
tytuł prawny inny niż własność przed dniem wejścia w życie Prawa ochrony
środowiska, warunek przeniesienia obowiązków w zakresie jej eksploatacji w
drodze aktu notarialnego, o którym mowa w art. 138 ust. 2 Prawa ochrony
środowiska, stosuje się od dnia 1 stycznia 2006 r.
Art. 23.
Ustanowione na podstawie dotychczasowych przepisów obszary ograniczonego
użytkowania stają się obszarami ograniczonego użytkowania w rozumieniu przepisów
Prawa ochrony środowiska.
Art. 24.
1. Utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów Narodowy Fundusz Ochrony
Środowiska i Gospodarki Wodnej, wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i
gospodarki wodnej, powiatowe fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej
oraz gminne fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej stają się
odpowiednio Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej,
wojewódzkimi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej, powiatowymi
funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz gminnymi funduszami
ochrony środowiska i gospodarki wodnej w rozumieniu Prawa ochrony środowiska.
2. Utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów Krajowa Komisja do spraw
Ocen Oddziaływania na Środowisko oraz wojewódzkie komisje do spraw ocen
oddziaływania na środowisko stają się odpowiednio Krajową Komisją do spraw
Ocen Oddziaływania na Środowisko oraz wojewódzkimi komisjami do spraw ocen
oddziaływania na środowisko w rozumieniu Prawa ochrony środowiska.
Art. 25.
1. Ustanowione na podstawie dotychczasowych przepisów strefy ochronne źródeł
wody oraz strefy ochronne ujęć wody stają się strefami ochronnymi ujęć wody w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne
(Dz.U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z
1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39,
poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40,
poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r.
Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133,
poz. 885, z 1998 r. Nr 106 poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz.
991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr
72, poz. 747).
2. Umarza się wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy postępowania
administracyjne w przedmiocie ustanowienia stref ochronnych źródeł i ujęć
wód.
Art. 26.
1. Prowadzący instalację posiadający decyzje o ustanowieniu stref ochronnych
wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, obowiązani są w
terminie do dnia 31 grudnia 2005 r. do ograniczenia szkodliwego oddziaływania
na środowisko do terenu, do którego posiadają tytuł prawny.
2. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda z urzędu stwierdza
wygaśnięcie wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów decyzji w sprawie
stref ochronnych.
3. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację
ograniczy szkodliwe oddziaływanie na środowisko w stopniu uzasadniającym
zmniejszenie istniejącej strefy ochronnej, wojewoda może, w drodze decyzji,
dokonać stosownej korekty strefy.
4. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację
ograniczy szkodliwe oddziaływanie na środowisko do terenu, do którego posiada
tytuł prawny, wojewoda, stwierdzi wygaśnięcie decyzji w sprawie strefy
ochronnej.
5. Właściciel nieruchomości położonej w strefie ochronnej może do dnia 31
grudnia 2005 r. żądać wykupu nieruchomości lub jej zamiany na inną, na
zasadach określonych w art. 129-134 Prawa ochrony środowiska, jeżeli
korzystanie z niej w sposób dotychczasowy byłoby związane z istotnymi
ograniczeniami lub utrudnieniami.
6. Jeżeli po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację nie
ograniczy szkodliwego oddziaływania na środowisko do terenu, do którego
posiada tytuł prawny, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w drodze
decyzji, wstrzyma działalność powodującą szkodliwe oddziaływanie na
środowisko. W decyzji określa się termin wstrzymania działalności
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia i
jednocześnie nadaje się jej rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 27.
Do czasu wygaśnięcia decyzji o ustanowieniu stref ochronnych wydanych na
podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, do stref tych stosuje się
przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
(Dz.U. Nr 16, poz. 78, z 1997 r. Nr 60, poz. 370, Nr 80, poz. 505 i Nr 160,
poz. 1079, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) dotyczące
obszarów ograniczonego użytkowania.
Art. 28.
Ustanowione na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1 parki stają się
parkami gminnymi, w rozumieniu ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie
przyrody (Dz.U. Nr 114, poz. 492, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 89,
poz. 415, z 1995 r. Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r.
Nr 14, poz. 72, Nr 43, poz. 272, Nr 54, poz. 349 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r.
Nr 106, poz. 668 oraz z 2001 r. Nr 3, poz. 21).
Art. 29.
Ilekroć w ustawie Prawo ochrony środowiska jest mowa o raporcie o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko, rozumie się przez to także raport oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko, określony w ustawie, o której mowa w art. 2
pkt 3.
Art. 30.
1. Przepisy wydane na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 2
pkt 2, zachowują swoją moc, o ile nie są sprzeczne z ustawą o odpadach, nie
dłużej niż do dnia 30 czerwca 2003 r.
2. Do czasu wydania przez ministra właściwego do spraw środowiska rozporządzeń,
o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 65 ust. 18 i art. 68 ust. 3 ustawy
o odpadach, zachowują moc dotychczasowe przepisy w sprawie określenia
klasyfikacji odpadów i listy odpadów, których przywóz z zagranicy nie wymaga
zezwolenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska oraz w sprawie wzorów
dokumentów stosowanych w międzynarodowym obrocie odpadami, nie dłużej niż do
dnia 30 czerwca 2002 r.
Art. 31.
Krajowy plan gospodarki odpadami, o którym mowa w art. 14 i 15 ustawy o
odpadach, zostanie przyjęty nie później niż do dnia 31 października 2002 r.
Art. 32.
1. Wojewoda zobowiąże, w drodze decyzji, zarządzających spalarniami odpadów do
przedłożenia przeglądu ekologicznego; przegląd należy przedłożyć do dnia 30
czerwca 2002 r.
2. Jeżeli z przeglądu ekologicznego istniejącej spalarni odpadów wynikać będzie
konieczność dostosowania funkcjonowania spalarni odpadów do wymogów ustawy o
odpadach wojewoda może zobowiązać zarządzającego spalarnią odpadów do
wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu
budowlanego lub jego części, lub o wydanie pozwolenia na budowę spalarni
odpadów, którego przedmiotem będzie przebudowa obiektu, określając
jednocześnie termin złożenia tego wniosku.
3. Zarządzający istniejącą spalarnią odpadów jest obowiązany do dostosowania
jej funkcjonowania do wymagań określonych w pozwoleniu na zmianę sposobu
użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, lub w pozwoleniu na budowę,
o których mowa w ust. 2, w terminie nie później niż do dnia 31 grudnia 2009
r.
4. Jeżeli po dniu 31 grudnia 2009 r. istniejąca spalarnia odpadów będzie
eksploatowana niezgodnie z wymaganiami określonymi w pozwoleniu na zmianę
sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, lub w pozwoleniu na
budowę, o których mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wyda
decyzję o wstrzymaniu działalności związanej z termicznym przekształcaniem
odpadów.
5. W decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się termin wstrzymania
działalności uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej
zakończenia.
6. Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do posiadaczy odpadów, którzy
przyjmują odpady do termicznego przekształcania w instalacjach i urządzeniach
innych niż spalarnie odpadów.
Art. 33.
1. Organ ochrony środowiska w rozumieniu Prawa ochrony środowiska zobowiąże, w
drodze decyzji, zarządzających składowiskami odpadów do przedłożenia
przeglądu ekologicznego; przegląd należy przedłożyć do dnia 30 czerwca 2002
r.
2. Jeżeli z przeglądu ekologicznego istniejącego składowiska odpadów wynikać
będzie konieczność dostosowania jego funkcjonowania do wymogów ustawy o
odpadach organ ochrony środowiska w rozumieniu Prawa ochrony środowiska może
zobowiązać zarządzającego składowiskiem odpadów do wystąpienia z wnioskiem o
pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
lub o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów, którego przedmiotem
będzie przebudowa obiektu, określając jednocześnie termin złożenia tego
wniosku.
3. Zarządzający istniejącym składowiskiem odpadów jest obowiązany do
dostosowania jego funkcjonowania do wymagań określonych w pozwoleniu na
zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, lub w
pozwoleniu na budowę, o których mowa w ust. 2, w terminie nie później niż do
dnia 31 grudnia 2009 r.
4. Jeżeli po dniu 31 grudnia 2009 r. istniejące składowisko odpadów będzie
eksploatowane niezgodnie z wymaganiami określonymi w pozwoleniu na zmianę
sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, lub w pozwoleniu na
budowę, o których mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wyda
decyzję o wstrzymaniu korzystania ze składowiska odpadów.
5. W decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się termin wstrzymania
działalności uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej
zakończenia.
Art. 34.
Kierownik istniejącej spalarni odpadów niebezpiecznych, kierownik istniejącej
spalarni odpadów innych niż niebezpieczne i komunalne, kierownik istniejącej
innej instalacji, do której są przyjmowane odpady niebezpieczne do termicznego
przekształcania i kierownik istniejącego składowiska odpadów mają obowiązek w
terminie do dnia 30 czerwca 2004 r. uzyskać świadectwo stwierdzające
kwalifikacje określone w art. 49 ust. 1 ustawy o odpadach.
Art. 35.
1. Wytwórcy odpadów, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskali decyzje
w zakresie wytwarzania odpadów wydane na podstawie dotychczasowych przepisów,
są obowiązani uzyskać odpowiednio pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub
decyzję zatwierdzającą program gospodarki odpadami niebezpiecznymi albo
przedłożyć informację o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami, o których mowa w ustawie o odpadach, do dnia
wygaśnięcia ważności decyzji wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów,
nie później jednak niż do dnia 30 czerwca 2004 r.
2. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, albo przed tym terminem z dniem
uzyskania wymaganej decyzji wygasają decyzje wydane na podstawie
dotychczasowych przepisów.
Art. 36.
1. Przez istniejącą spalarnię odpadów lub istniejące składowisko odpadów, o
których mowa odpowiednio w art. 32-34 i 38, rozumie się spalarnię lub
składowisko, których użytkowanie rozpoczęto przed dniem wejścia w życie
ustawy.
2. Przez istniejącą inną instalację niż spalarnia odpadów niebezpiecznych, do
której są przyjmowane odpady niebezpieczne do termicznego przekształcania, o
której mowa w art. 34, rozumie się instalację, której użytkowanie rozpoczęto
przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 37.
Informacje o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi
odpadami złożone przed dniem wejścia w życie ustawy stają się informacjami, o
których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3 i art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach.
Art. 38.
Zarządzający istniejącym składowiskiem odpadów obowiązany jest w terminie do
dnia 31 grudnia 2002 r. do uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję
eksploatacji składowiska odpadów, określoną w art. 53 ustawy o odpadach.
Art. 39.
1. Zezwolenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów podmiotom, które
przed dniem wejścia w życie ustawy prowadziły działalność w zakresie
usuwania, wykorzystywania lub unieszkodliwiania odpadów, zachowują moc na
czas, na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2008
r. i zastępują zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania,
transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów wymagane na podstawie
ustawy o odpadach.
2. Podmioty, które prowadziły przed dniem wejścia w życie ustawy działalność w
zakresie usuwania, wykorzystywania lub unieszkodliwiania odpadów innych niż
niebezpieczne, z wyjątkiem odpadów komunalnych, bez zezwolenia na usuwanie,
wykorzystywanie lub unieszkodliwianie odpadów innych niż niebezpieczne są
obowiązane do uzyskania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie
odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu tych odpadów, w terminie
do dnia 30 czerwca 2002 r.
Art. 40.
Posiadacze odpadów zawierających PCB obowiązani są do usunięcia z nich oraz
unieszkodliwienia PCB albo, jeśli usunięcie PCB jest niemożliwe, do
unieszkodliwienia tych odpadów, w terminie nie później niż do dnia 31 grudnia
2010 r.
Art. 41.
Zezwolenia wydane w zakresie międzynarodowego obrotu odpadami zachowują ważność
na okres na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2002
r.
Art. 42.
1. W okresie do dnia 31 grudnia 2002 r. zarządzający składowiskiem odpadów
posiadający decyzję o pozwoleniu na jego budowę nie ponosi opłat
podwyższonych, o których mowa w art. 293 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.
2. Jeżeli zarządzający składowiskiem odpadów składuje odpady z naruszeniem
warunków pozwolenia na budowę, ponosi on, do czasu uzyskania decyzji
zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska, nie dłużej jednak niż do
dnia 31 grudnia 2002 r. administracyjną karę pieniężną w wysokości określonej
w art. 293 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.
Art. 43.
1. Zakaz składowania opon, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 5 ustawy o
odpadach, obowiązuje od dnia 1 lipca 2003 r.
2. Zakaz składowania części opon, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 5 ustawy o
odpadach, obowiązuje od dnia 1 lipca 2006 r.
Art. 44.
1. Decyzje wyrażające zgodę na miejsce oraz sposób gromadzenia odpadów, wydane
na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 2, zachowują moc do czasu
uzyskania decyzji określających sposób i miejsce magazynowania odpadów lub
złożenia informacji o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania
wytworzonymi odpadami, o których mowa w ustawie o odpadach, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2. W przypadku wytwórców odpadów wytwarzających odpady inne niż niebezpieczne w
ilości do 5 ton rocznie, decyzje wyrażające zgodę na miejsce oraz sposób
gromadzenia odpadów wygasają z dniem wejścia w życie ustawy.
3. W przypadku naruszenia warunków określonych w decyzji wyrażającej zgodę na
miejsce oraz sposób gromadzenia odpadów podmiot korzystający ze środowiska
ponosi administracyjną karę pieniężną w wysokości określonej w art. 309 ust.
2 Prawa ochrony środowiska.
Rozdział 2
Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 45.
W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230, z
1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i
Nr 35, poz. 192, z 1990r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32,
poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96,
z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47,
poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106 poz. 668, z 2000
r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz
z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 72, poz. 747) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 18:
a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1) ściekach - rozumie się przez to ścieki w rozumieniu ustawy z dnia
27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz.
627),",
b) w ust. 2 skreśla się pkt 3;
2) w art. 19b:
a) w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 3-5 w
brzmieniu:
"3) śródlądowe wody powierzchniowe, które powinny spełniać wymagania
przewidywane dla wód przeznaczonych do wykorzystania do zaopatrzenia
ludności w wodę do picia wraz z ich podziałem na kategorie w
zależności od stosowanych sposobów uzdatniania wody,
4) wody powierzchniowe, które powinny spełniać wymagania dla wód
będących środowiskiem życia ryb łososiowatych lub innych niż
łososiowate wraz ze wskazaniem zasobów tych wód, których wymaganą
jakość ocenia się z uwzględnieniem marginesu tolerancji,
5) wody przybrzeżne, które powinny spełniać wymagania dla wód
będących środowiskiem życia skorupiaków i mięczaków, wraz ze
wskazaniem zasobów tych wód, których wymaganą jakość ocenia się z
uwzględnieniem marginesu tolerancji.",
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. Przez margines tolerancji rozumie się wartości parametrów
jakości wód, które nie muszą być czasowo zachowane, jeżeli możliwe
do podjęcia działania nie mogą doprowadzić do spełnienia wymagań w
okresie krótszym niż 10 lat.";
3) art. 19c otrzymuje brzmienie:
"Art. 19c. 1. Dla obszarów, na których nie są osiągnięte wymagane poziomy
jakości wód, tworzone są programy ochrony wód w rozumieniu
przepisów o ochronie środowiska.
2. Programy, o których mowa w ust. 1, stanowią integralną część
warunków korzystania z wód dorzecza.
3. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze
rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać
programy ochrony wód.
4. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 3, mogą zostać ustalone:
1) forma sporządzania programu,
2) niezbędne części składowe programu,
3) zakres zagadnień, które powinny zostać określone i ocenione w
programie.";
4) w art. 25 w ust. 2 skreśla się wyrazy "wykonanej przez biegłego z listy
wojewody";
5) w art. 26 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1) wykonania ekspertyzy wykraczającej swym przedmiotem poza zakres
przeglądu ekologicznego w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,";
6) w art. 28:
a) ust 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli korzystanie z wód dotyczy
wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi.",
b) skreśla się ust. 4;
7) w art. 31 skreśla się ust. 5;
8) w art. 37 skreśla się pkt 4 oraz w pkt 6 przecinek zastępuje się kropką i
skreśla się pkt 7;
9) w art. 55 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Wojewoda jest organem właściwym do wydania decyzji, o której mowa w
ust. 1, jeżeli szczególne korzystanie z wód wiąże się z przedsięwzięciem
mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego sporządzenie
raportu oddziaływania jest obligatoryjne w rozumieniu przepisów o
ochronie środowiska.";
10) w art. 56:
a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. Za pobór wód oraz wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi
pobierane są opłaty oraz administracyjne kary pieniężne na zasadach
określonych w przepisach o ochronie środowiska.",
b) skreśla się ust. 3-7,
c) w ust. 9 skreśla się pkt 1 i 2 oraz oznaczenie pkt 3,
d) skreśla się ust. 10 i 11,
e) w ust. 12 skreśla się wyrazy "pkt 3";
11) w art. 56b w ust. 1 wyrazy "za szczególne korzystanie z wód" zastępuje się
wyrazami "za korzystanie z urządzeń wodnych stanowiących własność państwa";
12) w art. 56c:
a) skreśla się ust. 1 i 2,
b) w ust. 3 w pkt 7 wyraz "wód" zastępuje się wyrazem "dróg";
13) w art. 56d w ust. 1 wyrazy "art. 56" zastępuje się wyrazami "art. 56 ust.
8";
14) w art. 59:
a) w ust. 1 skreśla się wyrazy "Źródła oraz", a wyraz "ujęcia" zastępuje się
wyrazem "Ujęcia",
b) ust. 3 i 4 otrzymuje brzmienie:
"3. Strefy ochronne ujęć wody ustanawia rada powiatu w drodze uchwały, gdy
organem właściwym do wydania pozwolenia wodnoprawnego na pobór wody jest
starosta, lub wojewoda w drodze rozporządzenia, gdy jest on właściwy do
wydania decyzji w tym przedmiocie.
4. Strefy ochronne ujęć wody ustanawia się z urzędu na koszt zakładu.";
15) w art. 60:
a) w ust. 1 w pkt 4 skreśla się wyrazy "oraz źródeł",
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Jeżeli na skutek nakazów lub zakazów, o których mowa w ust. 1 i 2,
wprowadzonych w związku z ustanowieniem strefy ochronnej ujęć wód,
nieruchomość lub jej część nie nadaje się do użytkowania na
dotychczasowe cele, podlega ona wykupowi na wniosek właściciela.",
c) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki wodnej, określi, w drodze
rozporządzenia, warunki ustanawiania stref ochronnych ujęć wody,
kierując się potrzebą zabezpieczenia odpowiedniej jakości wód dla
celów zaopatrzenia w wodę ludności.";
16) w art. 60a skreśla się ust. 3 i 4;
17) art. 61 otrzymuje brzmienie:
"Art. 61. 1. Starosta przyzna właścicielowi nieruchomości odszkodowanie
za szkodę poniesioną w związku z ustanowieniem strefy ochronnej
ujęcia wody.
2. Odszkodowanie wypłaca zakład, na którego rzecz ustanowiono
strefę.";
18) po art. 61 dodaje się art. 61a w brzmieniu:
"Art. 61a. Zasady wypłaty odszkodowań w wyniku ograniczenia sposobu
korzystania z nieruchomości w związku z ustanowieniem obszarów
ochronnych zbiorników wód podziemnych określają przepisy o ochronie
środowiska.";
19) w art. 62:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw
zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinny
odpowiadać wody wykorzystywane do zaopatrzenia ludności w wodę do picia,
z uwzględnieniem podziału wód na kategorie w zależności od stosowanych
sposobów uzdatniania wody, a także częstotliwość pobierania próbek wody,
referencyjne metody pomiarów w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska oraz sposób oceny czy wody odpowiadają wymaganym warunkom,
kierując się wymaganiami, jakim powinna odpowiadać woda do picia.",
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a3c w brzmieniu:
"3a. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw
rolnictwa, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim powinny
odpowiadać wody będące środowiskiem życia ryb łososiowatych lub innych
niż łososiowate oraz skorupiaków i mięczaków, a także częstotliwość
pobierania próbek wody, referencyjne metody pomiarów w rozumieniu
przepisów o ochronie środowiska oraz sposób oceny czy wody odpowiadają
wymaganym warunkom, kierując się koniecznością ochrony ryb lub innych
organizmów wodnych przed skutkami wpływu zanieczyszczenia wód na ich
rozwój i rozrodczość; minister określi wymagane wartości
poszczególnych wskaźników zanieczyszczeń oraz marginesy tolerancji, o
których mowa w art. 19b ust. 1 pkt 4 i 5, uwzględniając potrzebę
stopniowego, systematycznego uzyskiwania wymaganego poziomu jakości
wody.
3b. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki wodnej, określi, w drodze rozporządzenia,
substancje mogące negatywnie oddziaływać na środowisko, których
wprowadzanie do wód powinno być eliminowane oraz ograniczane, metody
badania stopnia biodegradacji substancji powierzchniowoczynnych
zawartych w produktach, których stosowanie może mieć wpływ na jakość
wód, warunki, jakim powinny odpowiadać ścieki wprowadzane do wód lub do
ziemi, a także częstotliwość pobierania próbek ścieków, referencyjne
metody pomiarów w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska oraz sposób
oceny czy ścieki odpowiadają wymaganym warunkom, uwzględniając
właściwości substancji mogących negatywnie oddziaływać na środowisko, a
zwłaszcza ich toksyczność, trwałość w środowisku, zdolność do
bioakumulacji oraz zagrożenie, jakie mogą one powodować dla życia lub
zdrowia ludzi lub środowiska.
3c. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki może określić, w drodze rozporządzenia,
dopuszczalne masy substancji, które mogą być odprowadzane w ściekach
przemysłowych w jednym lub więcej okresach, przypadające na jednostkę
masy wykorzystywanego surowca, materiału, paliwa lub powstającego
produktu.";
20) po art. 62 dodaje się art. 62a i 62b w brzmieniu:
"Art. 62a. 1. Oceny jakości wód powierzchniowych i podziemnych dokonuje
się w ramach państwowego monitoringu środowiska.
2. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska prowadzi okresowe badania
kontrolne jakości wód powierzchniowych i podziemnych.
3. Jeżeli jest to uzasadnione specyfiką badań, obowiązki dotyczące
prowadzenia badań jakości wód powierzchniowych i podziemnych
wykonuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska.
Art. 62b. 1. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z
ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze
rozporządzenia:
1) klasyfikację dla prezentowania stanu:
a) wód powierzchniowych, biorąc w szczególności za podstawę
elementy: biologiczne, hydrologiczne, morfologiczne, chemiczne,
fizyczno-chemiczne, ogólne i szczególne zanieczyszczenia,
b) wód podziemnych, biorąc za podstawę elementy ilościowe i
chemiczne,
2) sposób prowadzenia monitoringu stanu wód powierzchniowych i
podziemnych, uwzględniający:
a) kryteria wyznaczania punktów poboru próbek do badań,
b) zakres i częstotliwość badań,
c) wybór elementów jakości,
d) dodatkowe wymogi monitoringu dla obszarów chronionych,
e) referencyjne metody badań w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska oraz warunki zapewnienia jakości danych,
f) sposób oceny wyników badań,
g) zakres badań, o których mowa w art. 62a ust. 3,
3) sposób interpretacji wyników i prezentacji stanu wód
powierzchniowych i podziemnych.
2. Minister, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, kierować
się będzie istniejącymi metodami badań oraz oceny jakości wód, a
także potrzebą zapewnienia wiarygodności prezentowanych informacji o
stanie jakości wód.";
21) w art. 80 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3. Utrzymanie wód podziemnych znajdujących się w zanieczyszczonej glebie
lub ziemi należy do obowiązanego do rekultywacji na podstawie przepisów
o ochronie środowiska.";
22) w art. 120 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Przepisy o ochronie środowiska wskazują przypadki, gdy pozwolenia
wodnoprawne zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.";
23) w art. 126 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się jeżeli korzystanie z wód dotyczy
wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi.";
24) skreśla się art. 130-130c;
25) w art. 132a skreśla się ust. 3.
Art. 46.
W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. Nr 77,
poz. 335, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 121, poz. 770, Nr 133,
poz. 885 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12,
poz. 136 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452 i Nr 63, poz. 638 i
639) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 w ust. 1:
a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:
"4) udział w przekazywaniu do użytku obiektów lub instalacji realizowanych
jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko,",
b) w pkt 5 po wyrazie "eksploatacji" dodaje się wyrazy "instalacji i",
c) pkt 10 otrzymuje brzmienie:
"10) inicjowanie działań tworzących warunki zapobiegania poważnym awariom
oraz usuwania ich skutków i przywracania środowiska do stanu
właściwego.";
2) w art. 4 w ust. 6 wyrazy "mogą wchodzić zespoły" zastępuje się wyrazami
"mogą wchodzić: departamenty";
3) w art. 8a w ust. 1 wyrazy "nadzwyczajnego zagrożenia środowiska" zastępuje
się wyrazami "poważnej awarii";
4) po art. 8b dodaje się art. 8c w brzmieniu:
"Art. 8c. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska przedkłada Głównemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska informacje o realizacji zadań
Inspekcji za dany rok w terminie do 15 lutego roku następnego.";
5) w art. 9:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Przy wykonywaniu kontroli przestrzegania wymagań ochrony środowiska
inspektor uprawniony jest do:
1) wstępu wraz z pracownikami pomocniczymi, rzeczoznawcami i z
niezbędnym sprzętem:
a) przez całą dobę:
- na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na którym
prowadzona jest działalność gospodarcza,
- do środków transportu,
b) w godzinach od 6 do 22 na pozostały teren,
2) pobierania próbek, przeprowadzania niezbędnych badań lub
wykonywania innych czynności kontrolnych w celu ustalenia na terenie
kontrolowanej nieruchomości, w obiekcie lub jego części, stanu
środowiska oraz oceny tego stanu w świetle przepisów o ochronie
środowiska, a także indywidualnie określonych w decyzjach
administracyjnych warunków wykonywania działalności wpływającej na
środowisko,
3) żądania wstrzymania ruchu instalacji lub urządzeń oraz
powstrzymania się od wykonywania innych czynności w zakresie w jakim
jest to niezbędne dla pobrania próbek oraz przeprowadzenia badań i
pomiarów,
4) oceny sposobu eksploatacji instalacji lub urządzeń, w tym środków
transportu,
5) oceny stosowanych technologii i rozwiązań technicznych,
6) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i
przesłuchiwania osób w zakresie niezbędnym dla ustalenia stanu
faktycznego,
7) żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych
mających związek z problematyką kontroli.",
b) po ust. 2 dodaje się ust 3 w brzmieniu:
"3. Upoważniony do kontroli inspektor jest uprawniony do poruszania się po
terenie nieruchomości, obiektu lub ich części oraz środków transportu,
bez potrzeby uzyskiwania przepustki oraz nie podlega rewizji osobistej
przewidzianej w regulaminie wewnętrznym kontrolowanej jednostki
organizacyjnej; podlega on przepisom bezpieczeństwa i higieny pracy
obowiązującym w kontrolowanej jednostce organizacyjnej.";
6) po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu:
"Art. 10a. 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wystąpić z
wnioskiem do właściwego miejscowo komendanta Policji o pomoc,
jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia czynności kontrolnych.
2. Na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwy
miejscowo komendant Policji jest obowiązany do zapewnienia
inspektorowi pomocy Policji w toku wykonywania czynności
kontrolnych.";
7) art. 12 otrzymuje brzmienie:
"Art. 12. 1. Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony
środowiska może:
1) wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej
jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej,
2) wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną,
3) wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub
decyzji administracyjnej.
2. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana
osoba fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym,
mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony
środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących
wyeliminowaniu wskazanych naruszeń.
3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zażądać od kierownika
kontrolowanej jednostki organizacyjnej przeprowadzenia postępowania
służbowego lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko
osobom winnym dopuszczenia do uchybień i poinformowania go, w
określonym terminie, o wynikach tego postępowania i o podjętych
działaniach.
4. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może upoważnić inspektora
do wydania w trakcie kontroli decyzji w przedmiocie wstrzymania:
1) działalności powodującej naruszenie wymagań ochrony środowiska,
jeżeli zachodzi bezpośrednie zagrożenie zdrowia lub życia ludzi
albo bezpośrednie zagrożenie zniszczenia środowiska w znacznych
rozmiarach,
2) oddania do użytku obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub
instalacji niespełniających wymagań ochrony środowiska.";
8) skreśla się art. 13;
9) w art. 17 w ust. 2 w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się
pkt 6 w brzmieniu:
"6) współpracę z organami Państwowej Straży Pożarnej w zakresie
przeciwdziałania poważnym awariom.";
10) w art. 18a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Środki finansowe w wysokości 20% pobranych kar pieniężnych
wymierzonych w wyniku kontroli przestrzegania wymogów ochrony środowiska
oraz środki, o których mowa w art. 18 ust. 1, przeznacza się na
usprawnienie funkcjonowania Inspekcji Ochrony Środowiska i na premie dla
jej pracowników, a w szczególności dla tych, którzy przyczynili się do
skutecznej realizacji zadań, o których mowa w art. 2.";
11) po art. 18a dodaje się art. 18b w brzmieniu:
"Art. 18b. 1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska oraz wojewódzcy
inspektorzy ochrony środowiska mogą gromadzić środki pieniężne na
wyodrębnionych rachunkach bankowych, w formie środków specjalnych
w rozumieniu przepisów o finansach publicznych.
2. Źródłem dochodów środków specjalnych wymienionych w ust. 1 są:
1) środki, o których mowa w art. 18a ust. 1,
2) wpływy uzyskane z realizacji badań i pomiarów środowiskowych.
3. Środki pieniężne gromadzone w formie środków specjalnych
przeznaczane są na:
1) cele określone w art. 18a ust. 1,
2) sfinansowanie kosztów badań i pomiarów środowiskowych.";
12) art. 19 otrzymuje brzmienie:
"Art. 19. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania
terenu dotyczącym przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na
środowisko, o którym mowa w przepisach o ochronie środowiska, oraz w
sprawie ustalenia lokalizacji autostrad oraz dróg ekspresowych,
jeżeli przepisy ustawy o autostradach płatnych mają zastosowanie do
tych dróg, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska przysługują
prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed
Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli zgłosi swój udział w
postępowaniu.";
13) skreśla się art. 20 i 21;
14) w art. 23:
a) ust. 2-4 otrzymują brzmienie:
"2. Państwowy monitoring środowiska obejmuje zadania wynikające z
odrębnych ustaw, zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej
oraz innych potrzeb wynikających z polityki ekologicznej państwa.
3. Państwowy monitoring środowiska realizowany jest na podstawie:
1) wieloletnich programów państwowego monitoringu środowiska
opracowanych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska i
zatwierdzanych przez ministra właściwego do spraw środowiska,
2) wojewódzkich programów monitoringu opracowanych przez wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska i zatwierdzonych przez Głównego
Inspektora Ochrony Środowiska.
4. Wojewódzkie programy monitoringu zawierają zadania określone w
wieloletnich programach państwowego monitoringu środowiska.",
b) po ust. 4 dodaje się ust. 5-9 w brzmieniu:
"5. Programy państwowego monitoringu środowiska obejmują, dla
poszczególnych elementów środowiska, zadania realizowane w sieciach:
1) krajowych,
2) regionalnych (wojewódzkich i międzywojewódzkich).
6. W programach państwowego monitoringu środowiska można uwzględnić
zadania realizowane w sieciach lokalnych.
7. Celem sieci krajowych jest monitorowanie głównych elementów środowiska,
z uwzględnieniem zobowiązań międzynarodowych wynikających z umów i
konwencji wiążących Rzeczpospolitą Polską, dla potrzeb oceny
skuteczności działań podejmowanych w skali kraju na rzecz ochrony
środowiska.
8. Celem sieci regionalnych jest monitorowanie głównych elementów
środowiska na obszarze województwa (sieci wojewódzkie) lub kilku
województw (sieci międzywojewódzkie), dla oceny wojewódzkich i
międzywojewódzkich działań podejmowanych na rzecz ochrony środowiska.
9. Celem sieci lokalnych jest monitorowanie wybranych elementów środowiska
istotnych z uwagi na lokalne uwarunkowania.";
15) art. 25 otrzymuje brzmienie:
"Art. 25. 1. Organy administracji rządowej oraz samorządowej, prowadzące
rejestry, wykazy, pomiary, analizy i obserwacje stanu środowiska,
są obowiązane do nieodpłatnego udostępniania danych o stanie
środowiska uzyskanych w trakcie ich działalności dla potrzeb
państwowego monitoringu środowiska.
2. Informacje o środowisku i jego ochronie na obszarze województwa
objęte państwowym monitoringiem środowiska są gromadzone przez
wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska i przekazywane Głównemu
Inspektorowi Ochrony Środowiska.
3. Laboratoria zajmujące się pomiarami stanu środowiska powinny
posiadać wdrożony system jakości w rozumieniu przepisów o
normalizacji i spełniać warunki określone w odrębnych przepisach.";
16) po art. 25 dodaje się art. 25a w brzmieniu:
"Art. 25a. Główny Inspektor Ochrony Środowiska ustala sposób gromadzenia i
przetwarzania danych oraz zakres i sposób przekazywania informacji,
o których mowa w art. 25 ust. 2.";
17) art. 27 otrzymuje brzmienie:
"Art. 27. Minister właściwy do spraw środowiska może, dla celów kontroli i
badań stanu środowiska, określić, w drodze rozporządzenia, warunki i
metody prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz stężeń i poziomów
substancji lub energii w środowisku, uwzględniając zobowiązania
międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej oraz postęp w zakresie
technik pomiarowych.";
18) w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska udostępnia organom
administracji rządowej oraz organom samorządu terytorialnego wyniki
badań i obserwacji oraz oceny, o których mowa w art. 25 ust. 2.";
19) rozdział 5 otrzymuje brzmienie:
"Rozdział 5
Wykonywanie zadań w zakresie poważnych awarii
Art. 29. W zakresie przeciwdziałania poważnym awariom do Inspekcji Ochrony
Środowiska należy:
1) kontrola podmiotów, których działalność może stanowić przyczynę
powstania poważnej awarii,
2) prowadzenie szkoleń dla organów administracji oraz podmiotów, o
których mowa w pkt 1,
3) badanie przyczyn powstawania oraz sposobów likwidacji skutków
poważnych awarii dla środowiska,
4) prowadzenie rejestru zakładów o zwiększonym i dużym ryzyku, w
rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.
Art. 30. Inspekcja Ochrony Środowiska współdziała w akcji zwalczania
poważnej awarii z organami właściwymi do jej prowadzenia oraz
sprawuje nadzór nad usuwaniem skutków tej awarii.
Art. 31. 1. Inspekcja Ochrony Środowiska dokonuje co najmniej raz w roku
kontroli w zakładach o dużym ryzyku, a co najmniej raz na 2 lata w
zakładach o zwiększonym ryzyku.
2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska prowadzi rejestr poważnych
awarii.
3. Organy administracji właściwe do zwalczania poważnych awarii
obowiązane są do informowania Głównego Inspektora Ochrony Środowiska
o poważnych awariach, które miały miejsce w kraju oraz o ich
ewentualnych skutkach transgranicznych.
4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, kryteria charakteryzujące poważne awarie, objęte
obowiązkiem zgłoszenia, o którym mowa w ust. 3, oraz terminy tego
zgłoszenia i zakres zawartych w nim informacji, kierując się
rodzajem i wielkością zakładu lub środka transportu, rodzajem,
kategorią i ilością substancji niebezpiecznej, która przedostała się
do środowiska, rodzajem i zakresem szkody w środowisku oraz tym, aby
nadsyłane informacje umożliwiały analizę przyczyn poważnych awarii
oraz poszukiwanie najlepszych środków zapobiegawczych, jak również
skutecznych metod likwidacji skutków poważnych awarii, a także
najlepszych sposobów prowadzenia akcji ratowniczej.";
20) po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:
"Rozdział 5a
Przepisy karne
Art. 31a. 1. Kto:
1) w wyznaczonym terminie nie informuje organu Inspekcji Ochrony
Środowiska o zakresie wykonania zarządzeń pokontrolnych albo o
przeprowadzeniu postępowania służbowego lub innego przewidzianego
prawem postępowania przeciw osobom winnym dopuszczenia do uchybień,
2) niezgodnie z prawdą informuje organ Inspekcji Ochrony Środowiska
o wykonaniu zarządzeń pokontrolnych lub przeprowadzeniu
postępowania służbowego lub innego przewidzianego prawem,
podlega karze aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny.
2. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzi się na
podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.".
Art. 47.
W ustawie z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 114,
poz. 492, z 1992 r. Nr 54, poz. 254, z 1994 r. Nr 89, poz. 415, z 1995 r.
Nr 147, poz. 713, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 43,
poz. 272, Nr 54, poz. 349 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z
2001 r. Nr 3, poz. 21) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2:
a) w ust. 1 w pkt 7 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 8 w
brzmieniu:
"8) zieleni w miastach i wsiach.",
b) w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
"4a) ochronę zieleni w miastach i wsiach, w szczególności ochronę drzew
oraz krzewów,";
2) w art. 2a:
a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
"1a) drzewostanie o charakterze parkowym - rozumie się przez to zespoły
drzew i innej roślinności ukształtowane funkcjonalnie i plastycznie,
mające wartość zabytkową w rozumieniu ustawy o ochronie dóbr kultury,
przestrzenno-plastyczną lub przyrodniczą,",
b) po pkt 14 dodaje się pkt 14a i 14b w brzmieniu:
"14a) terenach zieleni - rozumie się przez to znajdujące się na terenach
miast i wsi o zwartej zabudowie tereny przeznaczone na cele
rekreacyjno-wypoczynkowe, zdrowotne, dydaktyczno-wychowawcze i
estetyczne, a w szczególności: parki, zieleńce, bulwary, promenady,
ogrody jordanowskie, ogrody botaniczne i zoologiczne, ogrody
etnograficzne, wystawy ogrodnicze i rolne, ogrody zabytkowe,
cmentarze grzebalne i niegrzebalne, grzebowiska zwierząt, grodziska,
kurhany, zabytkowe fortyfikacje, ogrody przydomowe i zieleń
osiedlową,
14b) walorach krajobrazowych - rozumie się przez to wartości ekologiczne,
estetyczne i kulturowe terenu oraz związanych z nim elementów
przyrodniczych, ukształtowane przez siły przyrody lub w wyniku
działalności człowieka,",
c) po pkt 16 dodaje się pkt 16a w brzmieniu:
"16a) zadrzewieniach - rozumie się przez to pojedyncze drzewa lub krzewy
lub ich skupiska, niestanowiące zbiorowisk leśnych, ani terenów
zieleni, wraz z zajmowanym terenem i pozostałymi składnikami jego
szaty roślinnej, usytuowane na terenach użytkowanych rolniczo,
spełniające cele ochronne, produkcyjne i społeczno-kulturowe,";
3) w art. 4 w pkt 1 skreśla się wyrazy "i zrównoważonego rozwoju";
4) w art. 13a ust. 9 otrzymuje brzmienie:
"9. Postanowienia ust. 4 stosuje się odpowiednio do ustaleń zawartych w
aktach powołujących formy ochrony przyrody określone w art. 13 ust. 1
pkt 4-6.";
5) w art. 24 po ust. 5 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
"6. Zniesienie parku krajobrazowego lub ograniczenie jego obszaru
następuje w drodze rozporządzenia wojewody w razie utraty wartości, dla
których ochrony park został utworzony, po zaopiniowaniu przez
wojewódzką komisję ochrony przyrody oraz właściwe miejscowo organy
zainteresowanych jednostek samorządu terytorialnego.";
6) w art. 26a w ust. 1:
a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1) lokalizowania nowych obiektów zaliczanych do przedsięwzięć mogących
znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska,",
b) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
"1a) lokalizacji budownictwa letniskowego poza miejscami wyznaczonymi w
miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,",
c) skreśla się pkt 12 i 13;
7) w art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Użytki ekologiczne wykazuje się w ewidencji gruntów.";
8) po art. 34 dodaje się art. 34a w brzmieniu:
"Art. 34a. 1. Teren pokryty drzewostanem o charakterze parkowym i
niepodlegający przepisom o ochronie dóbr kultury, rada gminy może
uznać za park gminny, jeżeli teren ten stanowi własność Skarbu
Państwa lub własność jednostki samorządu terytorialnego.
2. Teren, o którym mowa w ust. 1, stanowiący własność innego podmiotu,
może być uznany za park gminny za zgodą jego właściciela.
3. Uznanie za park gminny następuje w drodze uchwały rady gminy, w
której określa się granice parku, sposób ochrony, podmiot sprawujący
nadzór nad parkiem, którym może być także właściciel terenu, oraz
niezbędne zakazy i ograniczenia, o których mowa w art. 31a.
4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się do terenów zadrzewionych
drzewami owocowymi, terenów służących celom kultu religijnego oraz
cmentarzy.";
9) w art. 36a:
a) w ust. 1 skreśla się wyrazy "i sporządzenia oceny oddziaływania na
środowisko",
b) w ust. 2:
- w pkt 1 skreśla się wyrazy "z oceny oddziaływania na środowisko
wynika, że",
- w pkt 2 skreśla się wyrazy "z oceny oddziaływania na środowisko
wynika, iż";
10) skreśla się art. 40;
11) po art. 41 dodaje się art. 41a w brzmieniu:
"Art. 41a. 1. Prowadzenie robót polegających na regulacji wód oraz budowie
wałów przeciwpowodziowych, a także robót melioracyjnych, odwodnień
budowlanych oraz innych robót ziemnych zmieniających stosunki
wodne - na terenach o szczególnych wartościach przyrodniczych,
zwłaszcza na terenach, na których znajdują się skupienia
roślinności o szczególnej wartości z punktu widzenia
przyrodniczego, terenach o walorach krajobrazowych i
ekologicznych, terenach masowych lęgów ptactwa, występowania
skupień gatunków chronionych oraz tarlisk, zimowisk, przepławek i
miejsc masowej migracji ryb i innych organizmów wodnych, następuje
na podstawie decyzji wojewody, który ustala warunki prowadzenia
robót.
2. Wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, następuje przed uzyskaniem
pozwolenia budowlanego.";
12) po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu:
"Art. 45a. Zabrania się niszczenia roślinności służącej wiązaniu gleby oraz
niszczenia roślin i zwierząt przyczyniających się do oczyszczania
środowiska, a zwłaszcza wód.";
13) w art. 46 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
"6. Organy gminy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego
oraz w swojej działalności uwzględniają potrzeby funkcjonowania i
rozwoju istniejących lub planowanych do utworzenia ogrodów botanicznych
i zoologicznych oraz zapewniają ich ochronę.";
14) po rozdziale 5 dodaje się rozdział 5a w brzmieniu:
"Rozdział 5a
Ochrona walorów krajobrazowych, terenów zieleni, drzew i krzewów
Art. 47a. 1. Walory krajobrazowe podlegają ochronie bez względu na to,
czy są objęte szczególnymi formami ochrony przyrody.
2. Walory krajobrazowe uwzględnia się w miejscowych planach
zagospodarowania przestrzennego.
3. Zabrania się wznoszenia w pobliżu morza, jezior i innych zbiorników
wodnych, rzek i kanałów, krajobrazowych punktów widokowych lub na
terenach o szczególnych walorach krajobrazowych, obiektów
budowlanych naruszających walory krajobrazowe, uniemożliwiających do
nich dostęp albo uniemożliwiających lub utrudniających zwierzętom
dziko żyjącym dostęp do wód.
Art. 47b. 1. Rada gminy jest obowiązana zapewnić mieszkańcom miast i wsi
o zwartej zabudowie korzystanie z przyrody przede wszystkim przez
tworzenie i utrzymywanie w należytym stanie terenów zieleni i
zadrzewień, łączących się, w miarę możliwości, z terenami
zalesionymi.
2. Zmiana przeznaczenia terenów zieleni i zadrzewień może nastąpić
tylko w następstwie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego lub jego zmiany.
3. Przepisy ust. 2 dotyczą także terenów jeszcze niezagospodarowanych
lecz przeznaczonych w studium uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego, oraz w decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu, na tereny zieleni i zadrzewień.
Art. 47c. 1. Roboty ziemne oraz inne roboty związane z wykorzystaniem
sprzętu mechanicznego lub urządzeń technicznych, prowadzone w
pobliżu drzew lub krzewów albo ich zespołów, mogą być wykonywane
wyłącznie w sposób nieszkodzący drzewom lub krzewom.
2. Na ulicach, placach oraz drogach publicznych środki chemiczne mogą
być stosowane tylko w sposób nieszkodzący terenom zieleni oraz
zadrzewieniom.
3. Wojewoda określa, w drodze rozporządzenia, rodzaje środków, jakie
mogą być używane w miejscach określonych w ust. 2 oraz warunki ich
stosowania.
Art. 47d. 1. Tereny będące własnością Skarbu Państwa lub własnością
jednostek samorządu terytorialnego, nieprzeznaczone pod zabudowę,
oraz tereny przeznaczone do zagospodarowania w późniejszym
terminie a niewykorzystane rolniczo, zagospodarowuje się przez
zasadzenie na nich roślinności dostosowanej do otoczenia, z
uwzględnieniem okresu zagospodarowania, jeżeli ma ono charakter
czasowy.
2. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, należy odpowiednio do
organów administracji rządowej lub organów samorządu terytorialnego.
3. Przepisy ust. 2 nie naruszają przepisów dotyczących gospodarowania
nieruchomościami Skarbu Państwa.
Art. 47e. 1. Władający nieruchomością obowiązani są do utrzymywania we
właściwym stanie drzew oraz krzewów rosnących na nieruchomościach
będących w ich władaniu.
2. Usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić za
zezwoleniem wójta, burmistrza albo prezydenta miasta wydanym na
wniosek władającego, z tym, że organ może uzależnić udzielenie
zezwolenia od przeniesienia drzew lub krzewów we wskazane przez
siebie miejsce albo zastąpienia drzew lub krzewów przewidzianych do
usunięcia innymi drzewami lub krzewami.
3. Zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości
wpisanej do rejestru zabytków wydaje wojewódzki konserwator
zabytków.
4. Przepisów ust. 2 nie stosuje się do:
1) drzew i krzewów owocowych, z wyłączeniem nieruchomości wpisanych
do rejestru zabytków,
2) drzew i krzewów sadzonych na plantacjach,
3) drzew i krzewów, których wiek nie przekracza 5 lat.
Art. 47f. 1. Władający nieruchomością ponosi opłaty za usunięcie drzew
lub krzewów.
2. Opłaty nalicza i pobiera organ właściwy do wydania zezwolenia na
usunięcie drzew lub krzewów.
3. Opłaty za usunięcie drzew ustala się w zależności od obwodu pnia,
rodzaju lub gatunku (odmiany) drzewa, a za usunięcie krzewów - w
zależności od powierzchni porośniętej krzewami.
4. Opłatę ustala się przy udzielaniu zezwolenia.
5. Wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać dane dotyczące
gatunku drzewa, obwodu jego pnia, przeznaczenia terenu, na którym
rośnie drzewo, przyczynę i termin zamierzonego usunięcia drzewa lub
przyczynę i termin zamierzonego usunięcia krzewów oraz wielkość
powierzchni, z której zostaną usunięte krzewy.
6. Organ gminy odracza na okres dwóch lat termin uiszczenia opłaty za
usunięcie drzew lub krzewów, jeżeli zezwolenie przewiduje
przesadzenie ich w inne miejsce.
7. Jeżeli przesadzone drzewa lub krzewy zachowały żywotność po upływie
dwóch lat od dnia ich przesadzenia lub nie zachowały żywotności na
skutek siły wyższej lub klęski suszy, należność z tytułu ustalonej
opłaty za usunięcie drzew lub krzewów podlega umorzeniu przez organ
gminy.
Art. 47g. 1. Nie pobiera się opłat za usunięcie drzew:
1) na których usunięcie nie jest wymagane zezwolenie,
2) na których usunięcie uzyskała zezwolenie osoba fizyczna niebędąca
przedsiębiorcą,
3) jeżeli usunięcie było związane z wykonywaniem i utrzymaniem
urządzeń melioracji wodnych w zakresie niezbędnym do wykonania i
utrzymania tych urządzeń, po uzgodnieniu z wojewodą,
4) jeżeli usunięcie jest związane z odnową i zabiegami
pielęgnacyjnymi drzew znajdujących się na terenach nieruchomości
wpisanych do rejestru zabytków,
5) które zagrażają bezpieczeństwu ludzi lub mienia w istniejących
obiektach budowlanych albo bezpieczeństwu żeglugi,
6) które zagrażają bezpieczeństwu ruchu kolejowego oraz drogowego,
7) z obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, wałów
przeciwpowodziowych i terenów w odległości co najmniej 3 m od stopy
wału oraz z koryt cieków - w związku z ochroną przed powodzią oraz
utrzymywaniem wód,
8) które posadzono na terenach przeznaczonych w planach
zagospodarowania przestrzennego na cele nieprzewidujące zadrzewień
lub zakrzewień,
9) usuwanych z terenów zieleni miejskiej, z parków ustanowionych
przez radę gminy, z ogrodów działkowych i z zadrzewień w związku
z zabiegami pielęgnacyjnymi.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do usuwania krzewów.
Art. 47h. 1. Podstawę jednostkowych stawek opłat stanowi najniższe
miesięczne wynagrodzenie za pracę pracowników obowiązujące w dniu
30 września roku poprzedniego, określone na podstawie Kodeksu
pracy.
2. Jednostkowe stawki opłat zależą od rodzaju i gatunku (odmiany)
drzewa i nie mogą przekroczyć za jeden centymetr obwodu pnia drzewa
mierzonego na wysokości 130 cm:
1) przy obwodzie do 25 cm 60% podstawy,
2) przy obwodzie od 26 do 50 cm - 90% podstawy,
3) przy obwodzie od 51 do 100 cm - 115% podstawy,
4) przy obwodzie od 101 do 200 cm - 175% podstawy,
5) przy obwodzie powyżej 200 cm - 235% podstawy.
3. Stawkę opłat za usunięcie krzewów ustala się w wysokości nie
wyższej niż 25% podstawy za jeden metr kwadratowy powierzchni
porośniętej krzewami.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, jednostkowe stawki
opłat za usuwanie drzew lub krzewów uwzględniając:
1) rodzaje i gatunki (odmiany) drzew lub krzewów, za których
usunięcie pobiera się opłaty oraz jednostkowe stawki tych opłat,
2) współczynniki różnicujące wysokość opłat.
5. Za usuwanie drzew lub krzewów z terenów ochrony uzdrowiskowej,
terenów nieruchomości wpisanych do rejestru zabytków oraz terenów
zieleni miejskiej ustala się jednostkowe stawki opłat o 100% wyższe
od stawek ustalonych na podstawie ust. 3 i 4.
Art. 47i. 1. Obowiązek uiszczenia opłaty przedawnia się z upływem 5 lat,
licząc od końca roku, w którym upłynął termin wniesienia opłaty.
2. Nie można wydać decyzji w sprawie ustalenia opłaty, jeżeli od końca
roku kalendarzowego, w którym usunięto drzewa lub krzewy, upłynęło 5
lat.
3. Uiszczenie opłaty następuje w terminie 14 dni od dnia, w którym
decyzja ustalająca wysokość opłaty stała się ostateczna.
4. W razie nieterminowego uiszczenia opłaty pobiera się odsetki za
zwłokę w wysokości odsetek pobieranych za nieterminowe regulowanie
zobowiązań podatkowych.
5. Opłaty nieuiszczone w terminie, o którym mowa w ust. 1, podlegają
wraz z odsetkami za zwłokę przymusowemu ściągnięciu w trybie
określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Art. 47j. Wpływy uzyskane z tytułu opłat za usuwanie drzew i krzewów
stanowią dochód gminnego funduszu ochrony środowiska i gospodarki
wodnej.
Art. 47k. Za zniszczenie terenów zieleni albo drzew lub krzewów, powodowane
niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu
mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków
chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności oraz za usuwanie
drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia, a także za zniszczenie
spowodowane niewłaściwą pielęgnacją terenów zieleni, zadrzewień,
drzew lub krzewów, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza
administracyjną karę pieniężną.
Art. 47l. 1. Jednostkowe stawki kary nie mogą przekroczyć za jeden
centymetr obwodu pnia drzewa mierzonego na wysokości 130 cm,
trzykrotnej stawki jednostkowej opłaty przewidzianej dla danego
rodzaju lub gatunku (odmiany) drzewa.
2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
rozporządzenia, tryb nakładania kar pieniężnych, o których mowa w
ust. 1.
3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się:
1) przypadki zawieszania obowiązku uiszczania kary,
2) współczynniki różnicujące wysokość kar nakładanych na osoby
fizyczne.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, jednostkowe stawki
kar za usuwanie drzew.
5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, ustala się:
1) rodzaje i gatunki (odmiany) drzew, za których usunięcie pobiera
się kary, oraz jednostkowe stawki tych kar,
2) współczynniki różnicujące wysokość kar.
6. Do stawek kar, o których mowa w ust. 7, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 47h ust. 1.
7. Stawki kar za zniszczenie jednego metra kwadratowego wynoszą:
1) dla krzewów - 26% podstawy,
2) dla trawników - 6% podstawy,
3) dla kwietników - 52% podstawy.
8. Kary ustalone, nieuiszczone w wyznaczonym terminie, podlegają z
odsetkami za zwłokę przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w
przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
9. Nie można wydać decyzji o wymierzeniu kary, o której mowa w ust. 1,
jeżeli od dnia, w którym stwierdzono naruszenie wymagań ochrony
środowiska, upłynęło 5 lat.
10. Wymierzonej kary nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia, w
którym decyzja ustalająca jej wysokość stała się ostateczna.
Art. 47ł. Przepisów dotyczących usuwania drzew i krzewów, pobierania opłat
i wymierzania kar nie stosuje się do:
1) drzew i krzewów w lasach i na gruntach leśnych,
2) drzew i krzewów poddanych pod ochronę na podstawie art. 13,
3) drzew i krzewów usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu
z obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi oraz z wałów
przeciwpowodziowych i terenów w odległości co najmniej 3 m od stopy
wału.";
15) art. 59 otrzymuje brzmienie:
"Art. 59. 1. Kto:
1) wypala roślinność na łąkach, pastwiskach, nieużytkach, rowach,
pasach przydrożnych, szlakach kolejowych, w strefie oczeretów lub
trzcin,
2) nie przestrzega ograniczeń, zakazów i nakazów określonych w
przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 3,
3) narusza warunki prowadzenia robót określone decyzją wydaną na
podstawie art. 41a,
4) niszczy roślinność służącą wiązaniu gleby lub niszczy rośliny i
zwierzęta przyczyniające się do oczyszczania środowiska,
5) wprowadza do środowiska przyrodniczego zwierzęta lub rośliny, a
także ich formy rozwojowe obce rodzimej faunie i florze bez
uzyskania wymaganego zezwolenia ministra właściwego do spraw
środowiska,
6) przenosi z ogrodu botanicznego, zoologicznego lub banku genów do
stanu naturalnego rośliny lub zwierzęta zagrożone wyginięciem bez
uzyskania zgody ministra właściwego do spraw środowiska,
7) wykonuje roboty ziemne lub inne roboty związane z wykorzystaniem
sprzętu mechanicznego lub urządzeń technicznych w pobliżu drzew lub
krzewów albo ich zespołów w sposób powodujący uszkodzenie drzew lub
krzewów,
8) stosuje na ulicach, placach i drogach publicznych środki
chemiczne w sposób szkodzący terenom zieleni lub zadrzewieniom,
9) nie przestrzega ograniczeń zakazów i nakazów określonych w
przepisach wydanych na podstawie art. 47c ust. 3,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1, prowadzi się na
podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.".
Art. 48.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz.
1126, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 42)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 29 w ust. 1 pkt 5a otrzymuje brzmienie:
"5a) tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem i
przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w
terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale
nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy
określonego w zgłoszeniu; zwolnienie nie dotyczy obiektów związanych
z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, w
rozumieniu przepisów o ochronie środowiska,";
2) w art. 32 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na
środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska,";
3) w art. 38 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Przepisy o ochronie środowiska wskazują przypadki, gdy dane o
decyzjach o pozwoleniu na budowę zamieszcza się w publicznie dostępnych
wykazach.".
Art. 49.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999
r. Nr 15, poz. 139, Nr 41, poz. 412 i Nr 111, poz. 1279, z 2000 r. Nr 12,
poz. 136, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 42 i
Nr 14, poz. 124) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 10 po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
"1b. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w miarę potrzeby
wyznacza się tereny rekreacyjno-wypoczynkowe oraz służące organizacji
imprez masowych.";
2) w art. 18 w ust. 2 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
"6) wykłada projekt planu i prognozę, o której mowa w przepisach o
ochronie środowiska, do publicznego wglądu, na okres co najmniej 21 dni,
a o wyłożeniu ogłasza w sposób określony w pkt 1, co najmniej na 7 dni
przed wyłożeniem, a także zapewnia informację o wyłożonym projekcie i
umożliwia uzyskanie, za zwrotem kosztów, kopii, wypisów i wyrysów,";
3) w art. 41 w ust. 2 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
"4) charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane
charakteryzujące jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie, gdy
inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny
oddziaływania na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie
środowiska.";
4) w art. 50 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Przepisy o ochronie środowiska wskazują przypadki, gdy decyzje o
warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zamieszcza się w publicznie
dostępnych wykazach.";
5) w art. 60 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Przepisy o ochronie środowiska wskazują przypadki, gdy programy
zawierające zadania rządowe służące realizacji ponadlokalnych celów
publicznych zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.".
Art. 50.
W ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz.U. Nr 127,
poz. 627, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 133,
poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 550, Nr 86, poz.
958 i Nr 109, poz. 1157) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
"1) prowadzenie prac studialnych dotyczących autostrad, przygotowywanie
dokumentów wymaganych w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na
środowisko na etapie udzielenia wskazań lokalizacyjnych i wydania
decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, o którym mowa przepisach o
ochronie środowiska,";
2) w art. 20:
a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
wymagania, jakim powinna odpowiadać ocena, o której mowa w ust. 1
pkt 4.",
b) po ust. 4 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
"5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, ustala się:
1) zakres zagadnień dotyczących warunków glebowo-rolniczych i lasów,
które powinny zostać w ocenie zawarte, ocenione i ustalone, z
uwzględnieniem danych umożliwiających dokonanie analizy wpływu
realizacji autostrady na potencjał produkcyjny gruntów rolnych i
leśnych,
2) formę opisową i graficzną oceny.".
Art. 51.
W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U.
Nr 16, poz. 78, z 1997 r. Nr 60, poz. 370, Nr 80, poz. 505 i Nr 160, poz. 1079,
z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 pkt 14 otrzymuje brzmienie:
"14) obszarach ograniczonego użytkowania - rozumie się przez to obszary
tworzone na podstawie przepisów o ochronie środowiska,";
2) w art. 16:
a) w ust. 1 wyrazy "szczególnej ochrony środowiska lub w strefach
ochronnych" zastępuje się wyrazami "ograniczonego użytkowania",
b) w ust. 5 wyrazy "strefy ochronnej" zastępuje się wyrazami "ograniczonego
użytkowania";
3) w art. 19 wyrazy "szczególnej ochrony środowiska i stref ochronnych"
zastępuje się wyrazami "ograniczonego użytkowania";
4) w art. 25 w ust. 1 w pkt 8 wyrazy "w strefach ochronnych" zastępuje się
wyrazami "na obszarach ograniczonego użytkowania";
5) w art. 28 w ust. 8 skreśla się wyrazy "i kształtowaniu".
Art. 52.
W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 86, poz. 433, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z
1997 r. Nr 6, poz. 31, Nr 80, poz. 506 i Nr 106, poz. 678, z 1998 r. Nr 106,
poz. 668, z 1999 r. Nr 86, poz. 964 i Nr 93, poz. 1063, z 2000 r. Nr 6, poz. 70
i Nr 48, poz. 550 oraz z 2001 r. Nr 4, poz. 24) w art. 4 skreśla się ust. 4.
Art. 53.
W ustawie z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
(Dz.U. Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 60, poz. 369 i Nr 121, poz. 770 oraz z
2000 r. Nr 22, poz. 272) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 w ust. 2 wyraz "wykorzystywania" zastępuje się wyrazem "odzysku";
2) w art. 2:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) nieczystościach ciekłych - rozumie się przez to ścieki gromadzone
przejściowo w zbiornikach bezodpływowych,
2) odpadach komunalnych - rozumie się przez to odpady komunalne w
rozumieniu przepisów o odpadach,
3) stacjach zlewnych - rozumie się przez to instalacje i urządzenia
zlokalizowane przy kolektorach sieci kanalizacyjnej lub przy
oczyszczalniach ścieków służące do przyjmowania nieczystości
ciekłych dowożonych pojazdami asenizacyjnymi z miejsc gromadzenia,
4) właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także
współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki
organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub
użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością,
5) zbiornikach bezodpływowych - rozumie się przez to instalacje i
urządzenia przeznaczone do gromadzenia nieczystości ciekłych w
miejscu ich powstawania.",
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia,
wymagania dla pojazdów asenizacyjnych, biorąc pod uwagę:
1) bezpieczeństwo i zdrowie osób korzystających i obsługujących
pojazdy asenizacyjne,
2) wymagania ochrony środowiska i bezpieczeństwa ruchu drogowego.",
c) po ust. 3 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
"4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego i budownictwa, w
porozumieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska, określi, w
drodze rozporządzenia, warunki wprowadzania nieczystości ciekłych do
stacji zlewnych, biorąc pod uwagę:
1) bezpieczeństwo i zdrowie osób obsługujących stacje zlewne,
2) ochronę wyposażenia technicznego stacji zlewnych,
3) wpływ mieszaniny nieczystości ciekłych na mechaniczno-biolo-giczne
procesy oczyszczania,
4) ochronę wód przed zanieczyszczeniem.";
3) w art. 3:
a) w ust. 2:
- pkt 2 i 3 otrzymują brzmienie:
"2) zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację własnych lub
wspólnych z innymi gminami:
a) instalacji i urządzeń do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
komunalnych,
b) stacji zlewnych, w przypadku gdy podłączenie wszystkich
nieruchomości do sieci kanalizacyjnej jest niemożliwe lub powoduje
nadmierne koszty,
c) instalacji i urządzeń do zbierania, transportu i
unieszkodliwiania zwłok zwierzęcych lub ich części,
d) szaletów publicznych,
3) zapobiegają zanieczyszczaniu ulic, placów i terenów otwartych, w
szczególności przez: zbieranie i pozbywanie się, z zastrzeżeniem
art. 5 ust. 4, błota, śniegu, lodu oraz innych zanieczyszczeń
uprzątniętych z chodników przez właścicieli nieruchomości oraz
odpadów zgromadzonych w przeznaczonych do tego celu urządzeniach
ustawionych na chodniku,",
- pkt 6 otrzymuje brzmienie:
"6) organizują selektywną zbiórkę, segregację oraz magazynowanie
odpadów komunalnych, w tym odpadów niebezpiecznych, przydatnych do
odzysku oraz współdziałają z przedsiębiorcami podejmującymi
działalność w zakresie gospodarowania tego rodzaju odpadami,",
- skreśla się pkt 7,
- pkt 8 otrzymuje brzmienie:
"8) zapewniają zbieranie, transport i unieszkodliwianie zwłok
bezdomnych zwierząt lub ich części oraz współdziałają z
przedsiębiorcami podejmującymi działalność w tym zakresie,",
b) po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
"3. Gminy prowadzą ewidencję:
1) zbiorników bezodpływowych w celu kontroli częstotliwości ich
opróżniania oraz w celu opracowania planu rozwoju sieci
kanalizacyjnej,
2) przydomowych oczyszczalni ścieków w celu kontroli częstotliwości i
sposobu pozbywania się komunalnych osadów ściekowych oraz w celu
opracowania planu rozwoju sieci kanalizacyjnej.";
4) w art. 4:
a) pkt 1-3 otrzymują brzmienie:
"1) wymagań w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie
nieruchomości obejmujących:
a) prowadzenie we wskazanym zakresie selektywnej zbiórki odpadów
komunalnych,
b) uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części
nieruchomości służących do użytku publicznego,
c) mycie i naprawy pojazdów samochodowych poza myjniami i warsztatami
naprawczymi,
2) rodzaju urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na
terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych, a także wymagań
dotyczących ich rozmieszczania oraz utrzymywania w odpowiednim stanie
sanitarnym, porządkowym i technicznym,
3) częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych lub
nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów
przeznaczonych do użytku publicznego,",
b) w pkt 5 wyraz "zasad" zastępuje się wyrazem "wymagań";
5) art. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
"Art. 5. 1. Właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i
porządku przez:
1) wyposażenie nieruchomości w urządzenia służące do zbierania
odpadów komunalnych oraz utrzymywanie tych urządzeń w odpowiednim
stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym,
2) przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej
lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie
lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w
zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową
oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w
przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci
kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest
wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania
określone w przepisach odrębnych,
3) zbieranie powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych
zgodnie z wymaganiami określonymi w uchwale rady gminy, o której
mowa w art. 4, oraz pozbywanie się tych odpadów w sposób zgodny z
przepisami ustawy i przepisami odrębnymi; obowiązek ma odpowiednie
zastosowanie także w przypadku gromadzenia nieczystości płynnych w
zbiornikach bezodpływowych,
4) uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z
chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki
chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla
ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości;
właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia
chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie
pojazdów samochodowych,
5) realizację innych obowiązków określonych w uchwale rady gminy, o
której mowa w art. 4.
2. Wykonywanie obowiązków, o których mowa w ust. 1, na terenie budowy
należy do kierownika budowy.
3. Uprzątnięcie i pozbycie się błota, śniegu, lodu i innych
zanieczyszczeń z przystanków komunikacyjnych oraz z wydzielonych
krawężnikiem lub oznakowaniem poziomym torowisk pojazdów szynowych
należy do obowiązków przedsiębiorców użytkujących tereny służące
komunikacji publicznej.
4. Obowiązki utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych
należą do zarządu drogi. Do obowiązków zarządu drogi należy także:
1) zbieranie i pozbywanie się odpadów zgromadzonych w urządzeniach
do tego przeznaczonych i utrzymanie tych urządzeń w odpowiednim
stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym,
2) pozbycie się błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń
uprzątniętych z chodników przez właścicieli nieruchomości
przyległych do drogi publicznej,
3) uprzątnięcie i pozbycie się błota, śniegu, lodu i innych
zanieczyszczeń z chodników, jeżeli zarząd drogi pobiera opłaty z
tytułu postoju lub parkowania pojazdów samochodowych na takim
chodniku.
5. Obowiązki utrzymania czystości i porządku na terenach innych niż
wymienione w ust. 1 - 4 należą do gminy. Do obowiązków gminy należy
także uprzątnięcie i pozbycie się błota, śniegu, lodu i innych
zanieczyszczeń z chodników, jeżeli gmina pobiera opłaty z tytułu
postoju lub parkowania pojazdów samochodowych na takim chodniku oraz
zbieranie i pozbycie się odpadów zgromadzonych w urządzeniach do
tego przeznaczonych umieszczonych na tym chodniku i utrzymanie tych
urządzeń w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym.
6. Nadzór nad realizacją obowiązków określonych w ust. 1-4 sprawuje
wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Wykonanie tych obowiązków
podlega egzekucji administracyjnej.
Art. 6. 1. Właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku
określonego w art. 5 ust. 1 pkt 3 obowiązani są do
udokumentowania korzystania z usług wykonywanych przez zakład
będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę
posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie
zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
komunalnych lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych
i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie umowy i
dowodów płacenia za takie usługi.
2. Rada gminy może ustalić, w drodze uchwały, górne stawki opłat
ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi, o których
mowa w ust. 1.
3. W przypadku gdy właściciele nieruchomości nie udokumentują
korzystania z usług, o których mowa w ust. 1, obowiązki określone w
art. 5 ust. 1 przejmuje w trybie wykonania zastępczego gmina.
4. Rada gminy ustalając stawki opłat, o których mowa w ust. 2, stosuje
niższe stawki, jeżeli odpady komunalne są zbierane i transportowane
w sposób selektywny.
5. Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się do obiektów wykorzystywanych do
celów wojskowych oraz jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, w
zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania
odpadów komunalnych.";
6) po art. 6 dodaje się art. 6a i 6b w brzmieniu:
"Art. 6a. 1. Rada gminy może w drodze uchwały, na podstawie akceptacji
mieszkańców wyrażonej w przeprowadzonym uprzednio referendum
gminnym, przejąć od właścicieli nieruchomości wszystkie lub
wskazane obowiązki, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3 i 4.
2. Przejmując obowiązki rada gminy ustala opłatę ponoszoną przez
właścicieli nieruchomości za wykonywanie przejętych obowiązków.
3. Opłata, o której mowa w ust. 2, jest ustalana w sposób
zryczałtowany za okresowe pozbywanie się określonej ilości
wskazanego rodzaju odpadów komunalnych lub nieczystości ciekłych.
Wysokość opłaty jest uzależniona od faktycznych kosztów ponoszonych
przez gminę z tytułu zorganizowania i funkcjonowania systemu
zbierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów
komunalnych lub nieczystości ciekłych. Przy ustalaniu stawki opłat
stosuje się art. 6 ust. 4.
Art. 6b. Ustalając opłaty, o których mowa w art. 6a, rada gminy określa
terminy ich uiszczania. Opłaty nieuiszczone w wyznaczonym terminie
podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.";
7) art. 7 otrzymuje brzmienie:
"Art. 7. 1. Na prowadzenie przez przedsiębiorców działalności w
zakresie:
1) zbierania i transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
komunalnych,
2) opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości
ciekłych,
3) ochrony przed bezdomnymi zwierzętami,
4) prowadzenia schronisk dla bezdomnych zwierząt, a także grzebowisk
i spalarni zwłok zwierzęcych i ich części
- wymagane jest uzyskanie zezwolenia.
2. Zezwolenie może być wydane na wniosek przedsiębiorcy, który posiada
środki techniczne odpowiednie do zakresu działalności, o której mowa
w ust. 1.
3. Zarząd gminy określa i podaje do publicznej wiadomości wymagania,
jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie
zezwolenia na świadczenie usług określonych w ust. 1. Zarząd gminy
może określić obszar, na którym usługi te mają być świadczone.
4. W przypadku określenia przez zarząd gminy, na której części gminy
usługi mogą być świadczone, wybór podmiotu świadczącego te usługi na
danym terenie następuje w drodze przetargu publicznego.
5. Gminne jednostki organizacyjne prowadzące na obszarze własnej gminy
działalność, o której mowa w ust. 1, na zasadach określonych w
ustawie nie mają obowiązku uzyskania zezwoleń, o których mowa w ust.
1, ale muszą spełniać warunki wymagane przy udzielaniu takich
zezwoleń. Gminną jednostką organizacyjną w rozumieniu przepisu jest
także spółka prawa handlowego, w której gmina posiada przeważające
udziały.
6. Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, udziela, w drodze decyzji,
wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce
świadczenia usług.";
8) w art. 8:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
"1. Wniosek o udzielenie zezwolenia powinien zawierać:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby
przedsiębiorcy ubiegającego się o zezwolenie,
2) określenie przedmiotu i obszaru działalności,
3) określenie środków technicznych, jakimi dysponuje ubiegający się
o zezwolenie na prowadzenie działalności objętej wnioskiem,
4) informacje o technologiach stosowanych lub przewidzianych do
stosowania przy świadczeniu usług w zakresie działalności objętej
wnioskiem,
5) proponowane zabiegi z zakresu ochrony środowiska i ochrony
sanitarnej planowane po zakończeniu działalności,
6) określenie terminu podjęcia działalności objętej wnioskiem oraz
zamierzonego czasu jej prowadzenia.
2. Przedsiębiorca ubiegający się wyłącznie o zezwolenie na zbieranie i
transport odpadów komunalnych powinien udokumentować gotowość ich
odbioru przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie
odzysku lub unieszkodliwiania odpadów.",
b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. Przedsiębiorca ubiegający się wyłącznie o zezwolenie na
opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości
ciekłych powinien udokumentować gotowość ich odbioru przez stację
zlewną.",
c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Przedsiębiorca ubiegający się o zezwolenie na odzysk lub
unieszkodliwianie odpadów komunalnych powinien dołączyć do wniosku
informację o miejscu odzysku lub unieszkodliwiania odpadów oraz
udokumentować prawo do terenu, na którym prowadzona ma być ta
działalność.";
9) w art. 9:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Zezwolenie powinno określać:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby
przedsiębiorcy,
2) przedmiot i obszar działalności objętej zezwoleniem,
3) termin podjęcia działalności,
4) wymagania w zakresie jakości usług objętych zezwoleniem,
5) niezbędne zabiegi z zakresu ochrony środowiska i ochrony
sanitarnej wymagane po zakończeniu działalności objętej
zezwoleniem,
6) inne wymagania szczególne wynikające z odrębnych przepisów, w tym
wymagania dotyczące standardu sanitarnego wykonywania usług,
ochrony środowiska i obowiązku prowadzenia odpowiedniej
dokumentacji działalności objętej zezwoleniem.",
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
"1a. Zezwolenie na zbieranie i transport odpadów komunalnych lub
opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości
ciekłych, powinno określać dodatkowo miejsca odzysku lub
unieszkodliwiania odpadów komunalnych lub nieczystości ciekłych.
1b. Zezwolenie wydaje się na czas oznaczony, nie dłuższy niż 10 lat.
1c. Właściwy organ odmówi wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 7
ust. 1, jeżeli zamierzony sposób gospodarowania odpadami lub
nieczystościami płynnymi:
1) jest niezgodny z wymaganiami ustawy i przepisami odrębnymi,
2) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub
środowiska,
3) jest niezgodny z gminnym planem gospodarki odpadami.",
c) w ust. 2 użyty dwukrotnie wyraz "podmiot" zastępuje się wyrazem
"przedsiębiorca",
d) w ust. 3 wyraz "podmiotu" zastępuje się wyrazem "przedsiębiorcy";
10) w art. 10 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. Karze określonej w ust. 2 podlega także ten, kto nie wykonuje
obowiązków określonych w uchwale rady gminy wydanej na podstawie art. 4
ustawy.".
Art. 54.
W ustawie z dnia 19 czerwca 1997 r. o zakazie stosowania wyrobów zawierających
azbest (Dz.U. Nr 101, poz. 628, z 1998 r. Nr 156, poz. 1018 oraz z 2000 r. Nr
88, poz. 986) w art. 4:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw
środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, sposoby i warunki
bezpiecznego usuwania wyrobów zawierających azbest.";
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
"1a. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, ustala się:
1) obowiązki wykonawcy prac polegających na usuwaniu wyrobów
zawierających azbest,
2) sposoby i warunki usuwania wyrobów zawierających azbest z
uwzględnieniem zabezpieczeń przed przenikaniem azbestu do
środowiska,
3) warunki przygotowania do transportu i transportu wyrobów i odpadów
zawierających azbest do miejsca ich składowania z uwzględnieniem
zabezpieczeń przed przenikaniem azbestu do środowiska,
4) wymagania, jakim powinno odpowiadać oznakowanie wyrobów i odpadów
zawierających azbest.".
Art. 55.
W ustawie z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju regionalnego
(Dz.U. Nr 48, poz. 550, Nr 95, poz. 1041 i Nr 109, poz. 1158 oraz z 2001 r. Nr
45, poz. 497) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 pkt 10 otrzymuje brzmienie:
"10) zrównoważonym rozwoju - rozumie się przez to zrównoważony rozwój w
rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony
środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627),";
2) w art. 14:
a) w ust. 2 skreśla się pkt 19,
b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. Projekt planu działalności Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i
Gospodarki Wodnej jest przedkładany ministrowi do zaopiniowania.".
Art. 56.
W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych
(Dz.U. Nr 86, poz. 959 i Nr 103, poz. 1099) w art. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
"2) umowy sprzedaży nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego
zawieranej w związku z realizacją roszczeń wynikających z ograniczenia
sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie przepisów o ochronie
środowiska,".
Art. 57.
W ustawie z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 86, poz. 960
oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 60, poz. 610) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 2 w ust. 1 w pkt 1 lit. h otrzymuje brzmienie:
"h) sprzedaży nieruchomości lub prawa użytkowania wieczystego w związku z
realizacją roszczeń wynikających z ograniczenia sposobu korzystania z
nieruchomości na podstawie przepisów o ochronie środowiska,";
2) w załączniku:
a) w części II po pkt 12 dodaje się pkt 12a w brzmieniu:
12a. Od wymaganego przepisami o
ochronie środowiska:
1) zatwierdzenia raportu o 1000 zł
bezpieczeństwie
2) zatwierdzenia zmian w 200 zł
raporcie o bezpieczeństwie
b) w części IV po pkt 47 dodaje się pkt 47a w brzmieniu:
47a. Od pozwoleń na wprowadzanie
substancji i energii do
środowiska wydawanych na
podstawie przepisów o ochronie
środowiska i przepisów o
odpadach:
1) od pozwoleń wydawanych w 2000 zł
związku z prowadzoną
działalnością gospodarczą,
2) od pozostałych pozwoleń. 500 zł
Opłata skarbowa od wydania
decyzji o przeniesieniu praw i
obowiązków wynikających z
pozwolenia wynosi 50% stawki
określonej odpowiednio w pkt 1
albo 2.
Opłata skarbowa od pozwolenia
na wprowadzanie gazów i pyłów
do powietrza, wydanego w wyniku
przeprowadzenia postępowania
kompensacyjnego wynosi 150%
stawki określonej odpowiednio w
pkt 1 albo 2.
Art. 58.
W ustawie z dnia 29 listopada 2000 r. - Prawo atomowe (Dz.U. z 2001 r. Nr 3,
poz. 18) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 33 w ust. 2 w pkt 4 skreśla się wyrazy "i zdrowie ludzi";
2) w art. 38 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"1. Wokół obiektu jądrowego wojewoda tworzy obszar ograniczonego
użytkowania, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo
ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627).".
Art. 59.
W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz.U. z 2001 r.
Nr 5, poz. 43) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 w ust. 2 wyrazy "o ochronie i kształtowaniu środowiska"
zastępuje się wyrazami "Prawa ochrony środowiska";
2) w art. 5 w ust. 1 w pkt 7 wyrazy "nadzwyczajne zagrożenie środowiska"
zastępuje się wyrazami "poważną awarię w rozumieniu przepisów Prawa ochrony
środowiska";
3) w art. 27 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
"3) ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem,";
4) w art. 28 w ust. 3 i 5 w pkt 1 wyrazy "ochrony czystości wód, powietrza
i emisji hałasu" zastępuje się wyrazami "ochrony wód, powietrza lub ochrony
przed hałasem";
5) w art. 54 w ust. 3 wyrazy "nadzwyczajnego zagrożenia środowiska"
zastępuje się wyrazami "poważnej awarii".
Art. 60.
W ustawie z dnia 11 stycznia 2001 r. o substancjach i preparatach chemicznych
(Dz.U. Nr 11, poz. 84) w art. 1 w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
"2) substancji chemicznych i ich mieszanin w formie odpadów, z wyjątkiem
przepisów art. 25-28,".
Art. 61.
W ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o postępowaniu z substancjami zubożającymi
warstwę ozonową (Dz.U. Nr 52, poz. 537) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 17 w ust. 3 w pkt 2 i 3 wyrazy "wojewódzkiemu inspektorowi ochrony
środowiska" zastępuje się wyrazem "wojewodzie";
2) w art. 34:
a) w ust. 1 wyrazy "karę pieniężną" zastępuje się wyrazami "administracyjną
karę pieniężną",
b) w ust. 2 wyrazy "Karę pieniężną" zastępuje się wyrazami "Administracyjną
karę pieniężną",
c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
"4. Do administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy
działu III ustawy - Ordynacja podatkowa z tym, że uprawnienia organów
podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.",
d) skreśla się ust. 5-7,
e) w ust. 8 wyrazy "kar pieniężnych" zastępuje się wyrazami
"administracyjnych kar pieniężnych",
f) ust. 9 otrzymuje brzmienie:
"9. Administracyjne kary pieniężne producent lub importer wnosi na
rachunek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, który wydał
decyzję w przedmiocie wymierzenia kary.",
g) skreśla się ust. 10.";
3) skreśla się art. 35.".
Rozdział 3
Przepis końcowy
Art. 62.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r., z wyjątkiem:
1) art. 46 pkt 11, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy,
2) art. 46 pkt 10, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.